Opracowania

Opracowania architektoniczne są wykonywane najczęściej na zamówienie instytucji opiekujących się budowlami o znaczeniu zabytkowym. Fotogrametria może bowiem odtworzyć elewację budynku, opracować posągi w formie warstwicowej (co umożliwia dokładne prace konserwatorskie), wykonać przekroje poziome lub pionowe. Z tych względów w wielu krajach istnieją „fotogrametryczne archiwa bezpieczeństwa”, zawierające opracowanie fotogrametryczne obiektów o znaczeniu historycznym, które umożliwiają – w razie katastrofy – dokładne odtworzenie zniszczonego lub uszkodzonego dzieła. Opracowania obiektów w ruchu stanowią jedno z ważniejszych zastosowań fotogrametrii, będącej często jedyną techniką, która umożliwia tego rodzaju studia. W ten sposób bada się więc rozchodzenie się fal w kanałach, ruch chmur wytwarzanych przez rakietę w górnych warstwach atmosfery, morfologię ciała ludzkiego… Wreszcie ostatnie postępy w dziedzinie fotogrametrii, znacznie podnoszące jej dokładność, pozwalają zastąpić metodami fotogrametrycznymi metody geodezyjne przy kontroli budowy dzieł sztuki inżynierskiej. Wyższość fotogrametrii polega tu na szybkości otrzymania wyników i niezakłócaniu toku produkcji czy budowy lub ruchu przy kontroli przekroju tunelu.

Fotografia naukowa

Jednym z najważniejszych działów fotografii naukowej jest fotografia spektralna pozwalająca badać zjawiska podstawowe, np. łuk elektryczny, emisję lub absorpcję fal o różnej częstotliwości, w określonym zakresie widma, a także zjawiska występujące poza obszarem widzenia ludzkiego oka: można przecież sfotografować linie widma, leżące w obszarach ultrafioletu i podczerwieni. Fotografia naukowa wprowadza nas w obszary niewidzialne dla ludzkiego oka. Fotografia naukowa stosuje metody fotograficzne do badań naukowych. Zasadnicza różnica między fotografią konwencjonalną a naukową polega na tym, że podczas gdy pierwsza dąży do odtworzenia określonego obrazu, to zadaniem fotografii naukowej jest przede wszystkim utrwalenie stanu badanego zjawiska w określonym momencie jego trwania. W tym celu wykonuje się jedno zdjęcie lub serię zdjęć, które umożliwiają analizę zjawiska. W roku 1800 fizyk sir William Herschell, przesuwając termometr wzdłuż widma światła słonecznego od fioletu do czerwieni, zauważył, że termometr wskazywał podwyższoną temperaturę w obszarze znajdującym się poza barwą czerwoną, gdzie nie było widać jakiegokolwiek promieniowania. Miał więc do czynienia z promieniowaniem o długości fali większej niż promieniowanie czerwone – nazwał je promieniowaniem podczerwonym. Obecnie wiemy, że jego zakres sięga bardzo daleko, aż do fal radiowych emitowanych przez oscylatory elektryczne.

Oświetlenie

W fotografii naukowej najczęściej stosowane jest oświetlenie obiektu zdjęcia pochodzące ze sztucznego źródła światła. Lampa żarowa typu photoflood emituje więcej promieniowania w zakresie bliskiej podczerwieni niż światła widzialnego, a więc do fotografii w podczerwieni nadaje się doskonale. Można również użyć w tym celu reflektora emitującego wyłącznie promieniowanie podczerwone. W niektórych laboratoriach w reflektorach takich stosuje się żarówkę emitującą podczerwień i umieszcza ją w obudowie z filtrem nie przepuszczającym światła widzialnego (szkło manganowe lub płytka ebonitowa). Obiekt, który znajduje się w pro-3mieniowaniu takiego reflektora, jest oświetlony wyłącznie niewidzialnym promieniowaniem podczerwonym. W ten sposób można badać zachowanie się zwierząt w ciemności. Innym źródłem oświetlenia w fotografii w podczerwieni jest także niskociśnieniowa lampa sodowa. Emituje ona światło monochromatyczne barwy żółtej, które tu oczywiście jest bezużyteczne i które eliminuje się po założeniu na obiektyw aparatu filtru nie przepuszczającego barwy żółtej. Podstawowemu promieniowaniu sodu towarzyszy drugie, rezonansowe w zakresie 800 nm, a więc w zakresie bliskiej podczerwieni. W ten sposób otrzymuje się promieniowanie podczerwone praktycznie monochromatyczne. „Podczerwień sodowa” została zastosowana w licznych laboratoriach francuskich, przede wszystkim we francuskich muzeach narodowych i w Bibliotece Narodowej. Umożliwiła odczytanie zanikłych pism: pa-limpsestów, pergaminów średniowiecznych, papirusów egipskich itd.

Podczerwień

Fotografia w podczerwieni nie przedstawia specjalnych trudności. Wymaga jedynie sprawdzenia aparatu fotograficznego (w pełnym słońcu), czy nie przepuszcza promieniowania podczerwonego-z tych względów korpus aparatu powinien być metalowy. Materiał podczerwony dobiera się – stosownie do zamierzonego celu – o odpowiednich czułościach i zakresie spektralnym. Należy pamiętać, że im jego uczulenie spektralne sięga dalej w zakres podczerwieni, tym krótszy jest okres jego ważności i tym bardziej rygorystyczne są warunki jego przechowywania (koniecznie w zamrażalniku). Odpowiednio do czułości spektralnej materiału dobiera się filtry zdjęciowe i źródło promieniowania podczerwonego oświetlające obiekt zdjęcia. Przy obliczaniu ekspozycji należy uwzględnić zakres spektralny przepuszczalności filtrów: im jest on węższy, tym większa musi być ekspozycja. Jeśli użyty otwór przysłony jest większy niż f/8, należy pamiętać o aberracji chromatycznej związanej z podczerwienią i przedłużyć wyciąg obiektywu o 1/200 ogniskowej (w stosunku do nastawienia ostrości w świetle widzialnym), aby uzyskać maksymalną ostrość obrazu podczerwonego w płaszczyźnie błony. Omówiony rodzaj fotografii w podczerwieni dotyczy oczywiście podczerwieni bliskiej – zakresu od 800 do 1000 nm.

Daleka podczerwień

Można również wykonywać zdjęcia w dalekiej podczerwieni, jednak do tego celu trzeba użyć specjalnej aparatury elektronicznej: teleskopu do podczerwieni, wzmacniaczy światła, kamer podczerwonych lub aparatu termograficznego. W tej dziedzinie fotografii można otrzymać obrazy (np. pojazdu silnikowego, człowieka) wykonane w całkowitej ciemności. Strona fotograficzna ograni-eza się tu jednak wyłącznie do fotografowania ekranu fluoryzującego, na którym obraz utworzono środkami wyłącznie elektronicznymi. Obraz sfotografowany na ekranie radarowym może podobnie być bardzo dalekim obrazem podczerwonym. Metody fotografii w dalekiej podczerwieni pozwalają na prowadzenie badań w podczerwieni i stosowanie ich do rozmaitych celów. Tak np. obraz gwiazd, oglądany przez teleskop, może zostać rozszerzony o obrazy w bliskiej, dalekiej i bardzo dalekiej podczerwieni. W roku 1777 Karl Wilhelm Scheele naświetlał chlorek srebra wiązką światła, rozszczepioną w widmo. Zauważył przy tym wydzielanie się srebra w miejscach naświetlonych fioletowym krańcem widma, lecz nie wyciągnął z tego faktu właściwych wniosków. W1801 roku Karl Ritter zaobserwował czernienie chlorku srebra w niewidzialnej części widma, znajdującej się poza jego krańcem fioletowym. W 1804 roku Thomas Young, rzutując na papier nasycony chlorkiem srebra pierścienie Newtona, uzyskał pierścienie mniejszych wymiarów, niż powstałe w wyniku działania światła widzialnego. W ten sposób udowodnił, że promienie ultrafioletowe mają mniejszą długość fali niż promieniowanie widzialne.

Dobry fotograf Fotografia slubna Profesjonalizm Fotografia jako hobby Niezapomniane wesele Rozjasnianie Czulosc ekstremalna Blony o najwyzszej czulosci Fotografowanie przy slabym oswietleniu Przy swietle ksiezyca i gwiazd Unikac symetrii Rownoleglosc linii pionowych Woda Krajobraz rowninny Oswietlenie w fotografii krajobrazowej Linie w obrazie Krajobraz Zainteresowanie tematem Obiekty lustrzane Teleobiektywy Telekonwertery Oslona przeciwsloneczna Swiatlomierz Komorka selenowa Filtry Filtry korekcyjne Zadania filtrow korekcyjnych Filtry konwersyjne Torba na sprzet fotograficzny Sposob konfekcjonowania i podloze Czulosc Typ wywolywacza Ostrosc odwzorowania Barwoczulosc Blony odwracalne Blona negatywowa Swiatlo dzienne Czynniki zmienne Posrednie oswietlenie fleszem Fotografia astronomiczna Zdjecia Temat kompozycji Komentarz Kompozycja spektaklu Projekcja przezroczy a film Mysl przewodnia pokazu przezroczy Rozne mozliwosci projekcji przezroczy Oprawianie przezroczy klasyfikacja Ekrany Magnetofony i synchronizatory Projekcja przenikania Ciemnia Ciemnia domowa Oswietlenie ciemni Utrwalanie Opracowania Fotografia naukowa Oswietlenie Podczerwien Daleka podczerwien Praktyka fotografii w ultrafiolecie Zastosowanie fotografii w ultrafiolecie Odciski palcow Fluorescencja Fotografia fluoroscencyjna Fluorografia Fotografia Makrofotografia Ultrafiolet filtrowany Fotomateria Fotogramy Kamera pomiarowa Stopien odbicia wewnetrznego Duze obiektywy Obiektywy szerokokatne sprzet Page 2 Page 3 Page 4 Page 5 Page 6 Page 7 Page 8 Page 9 Page 10 Page 11 Page 12 Page 13 Page 14 Page 15 Sprzet do fotografii - Page 2 Sprzet do fotografii - Page 3 Sprzet do fotografii - Page 4 Sprzet do fotografii - Page 5 Sprzet do fotografii - Page 6 Sprzet do fotografii - Page 7 Sprzet do fotografii - Page 8 Sprzet do fotografii - Page 9 Sprzet do fotografii - Page 10 Sprzet do fotografii - Page 11 Sprzet do fotografii - Page 12 Sprzet do fotografii - Page 13 Sprzet do fotografii - Page 14 Sprzet do fotografii - Page 15