Fluorografia

Fluorografią nazywa się proces fotograficzny, za pomocą którego bada się i określa stany powierzchniowe. Fluorografią polega na moczeniu obiektów w cieczy fluoryzującej lub powlekaniu ich fluoryzującym preparatem. Tak przygotowany obiekt poddaje się działaniu promieniowania ultrafioletowego o długości fali zbliżonej do 360 nm. Środek fluoryzujący, który pozostał we wgłębieniach i szczelinach, uwidacznia je i umożliwia ich sfotografowanie. Metoda ta jest stosowana głównie do badania stanu powierzchni materiałów w metalurgii, lotnictwie i przemyśle samochodowym. Jej modyfikacja polega na zwilżaniu np. olejowymi roztworami soli fluoryzujących, przy czym roztwór rozcieńcza się naftą dla ułatwienia wnikania w szczeliny. Następnie tak zwilżony obiekt osusza się przez posypanie substancją absorbującą, np. ziemią okrzemkową. Jednocześnie wykonuje się zdjęcia w ustalonych odstępach czasu. Stan plam po upływie określonego czasu określa głębokość wgłębień i szczelin. Inna modyfikacja polega na wykonaniu na płycie fotograficznej negatywu i pozytywu fluorograficznego, złożeniu ich razem i skopiowaniu: otrzymuje się w ten sposób obraz zwany rysunkiem fluorograficznym. Metoda ta znajduje zastosowanie w badaniach muzealnych, gdzie umożliwią otrzymywanie zarysów obiektów słabo czytelnych. W muzeologii używa się najczęściej pigmentów fluoryzujących w rodzaju siarczku cynku aktywowanego miedzią, zawieszonego w glicerynie.

Fotografia

W końcu XVIII wieku wielką popularnością zaczęły cieszyć się rysunki wykonywane według obrazów; przedmiotem licznych studiów stały się także poszukiwania metod mechanicznej reprodukcji obrazów. Urządzenia służące do rysunku twarzy, camera obscura, skrzynki optyczne budziły szerokie zainteresowanie, wykraczające poza kręgi uczonych i techników. Fotografia, wynaleziona w celu reprodukcji obrazu kreskowego, może służyć również do reprodukowania obrazów o różnych stopniach szarości i barwy. Rozwinęła się tak dalece, że obecnie jest wykorzystywana także do rejestrowania obrazów światła poza granicami światła widzialnego. Jej znaczenie zwiększa się, staje się niezastąpiona w inwentaryzacji i klasyfikacji dzieł sztuki. Analiza dzieła sztuki w promieniowaniu widzialnym jest interesująca, lecz ulotna. Fotografia umożliwia zarejestrowanie na trwałe świadectwa tych badań, a co więcej -dzięki niej można uzyskać zdjęcia obrazów niewidzialnych dla naszych oczu, np. obrazów otrzymywanych w podczerwieni lub niewidzialnych okiem nieuzbrojonym obrazów mikro- i makrofotograficznych. W makrofotografii aparat fotograficzny daje nam obraz o niewielkim stopniu powiększenia (do 10x), natomiast w mikrofotografii za pomocą mikroskopu powiększenia dochodzą do wielkości od 10 do 10 000 razy, a w przypadku mikroskopu elektronowego nawet do 30 lub 40 tysięcy razy!

Makrofotografia

Do robienia zdjęć makrofotograficznych używa się aparatu fotograficznego z długim wyciągiem i obiektywem o krótkiej ogniskowej; jako źródło światła stosuje się światło dzienne lub sztuczne: białe, sodowe lub ultrafiolet. W makrofotografii możliwe jest wyodrębnienie fragmentu dzieła sztuki, a więc służy ona lepszemu poznaniu techniki stosowanej przez artystę i głębszemu odczuciu piękna, występującego we wszystkich fragmentach obrazu, ryciny, rzeźby. Zdjęcia makrofotograficzne podkreślają piękno dzieła sztuki lub uwypuklają jego słabości; zdjęcia te mogą stanowić decydujący czynnik w wykryciu i stwierdzeniu fałszerstwa dzieła. Makrofotografia oddaje największe usługi przy badaniu spękań powierzchni malarskiej obrazu. W przypadku obrazów, ź których zdjęto werniks lub tylko lekko werniksowanych, wyniki będą mniej oczywiste. Każdy pigment ma swą własną, charakterystyczną fluorescencję: różne miejsca, jaśniejsze lub ciemniejsze, ukazują się w obrazie fluorescencyjnym; są bowiem związane ze składem barwnikowym tych miejsc, a nie z przemalowania-mi. Niejednorodność fluorescencji jednej barwy moie zwrócić uwagę specjalisty, podobnie jak charakterystyczna fluorescencja różnych rodzajów bieli (np. biel ołowiowa i srebrzysta w ultrafiolecie są o wiele ciemniejsze niż biel cynkowa).

Ultrafiolet filtrowany

Zdjęcia fluorescencji wzbudzonej promieniowaniem ultrafioletowym wykonuje się w sposób następujący: obiekt zdjęcia oświetla się światłem żarówki, której zewnętrzna bańka jest wykonana ze szkła zawierającego tlenek niklu. Przepuszcza on prawie wyłącznie promieniowanie o długości fali 365 (xm, natomiast na obiektywie aparatu znajduje się filtr, który przepuszcza z kolei tylko promieniowanie widzialne i odcina ultrafiolet. Fluorescencja może być przyczyną pewnego zadymienia i z tego względu zaleca się stosowanie filtrów zawierających B-mety-loeskuletynę lub p-metyloobeliferon. Do zdjęć fluorescencji wzbudzonej promieniowaniem ultrafioletowym najczęściej używa się emulsji ortochromatycznych. Zamiast wyzyskiwać właściwości fluorescencji, można badać zdjęcia otrzymane przez sfotografowanie w oświetleniu bliskim ultrafioletu (tzn. oświetlone niskociśnieniowymi lampami rtęciowymi bez filtru, z nałożonym na obiektyw aparatu fotograficznego filtrem przepuszczającym wyłącznie niewidzialne bliskie promieniowanie ultrafioletowe). Zdjęcie otrzymane w ten sposób pozwala na badanie dokładności usunięcia werniksu.

Fotomateria

Fotogrametria została wynaleziona przez francuskiego astronoma i geodetę Aime Laussedata przeszło sto lat temu. O ile od tego czasu technika ta rozwinęła się imponująco, o tyle jednak jej osiągnięcia są znane właściwie tylko specjalistom. Używając początkowo, od roku 1849, camera lucida Laussedat w roku 1861 wykonał opracowanie fotogrametryczne w wiosce Buc w pobliżu Wersalu. Począwszy od roku 1892 bracia Vallot opracowywali w podobny sposób mapę masywu Mont Blanc. Jednocześnie rozwijano metody zdjęć lotniczych, wykonywanych początkowo z balonów na uwięzi, później ze sterowców. Dopiero jednak użycie samolotu do celów fotogrametrii pozwoliło nadać jej odpowiednie znaczenie. Zdjęcia fotogrametryczne zastąpiły przy sporządzaniu map metody polegające na bezpośrednim pomiarze terenu. Fotogrametria wykorzystuje właściwości wiązek perspektywicznych i fotogramów, które są ich obrazami płaskimi. Posiadanie dwóch fotogramów tego samego przedmiotu (odpowiadających dwóm różnym wiązkom perspektywicznym) wystarcza do jego odtworzenia. Każdy punkt obiektu jest przecięciem dwóch homologicznych promieni perspektywicznych. Największe znaczenie fotogrametrii związane jest z wyzyskaniem fotografii jako środka pozwalającego na natychmiastową rejestrację obrazów perspektywicznych. Po wstępnym przeglądzie najważniejszych problemów związanych z wykorzystaniem fotogramów i zwięzłym opisie stosowanych tam materiałów i przyrządów, w drugiej części opracowania zajmiemy się różnymi zastosowaniami fotogrametrii.

Dobry fotograf Fotografia slubna Profesjonalizm Fotografia jako hobby Niezapomniane wesele Rozjasnianie Czulosc ekstremalna Blony o najwyzszej czulosci Fotografowanie przy slabym oswietleniu Przy swietle ksiezyca i gwiazd Unikac symetrii Rownoleglosc linii pionowych Woda Krajobraz rowninny Oswietlenie w fotografii krajobrazowej Linie w obrazie Krajobraz Zainteresowanie tematem Obiekty lustrzane Teleobiektywy Telekonwertery Oslona przeciwsloneczna Swiatlomierz Komorka selenowa Filtry Filtry korekcyjne Zadania filtrow korekcyjnych Filtry konwersyjne Torba na sprzet fotograficzny Sposob konfekcjonowania i podloze Czulosc Typ wywolywacza Ostrosc odwzorowania Barwoczulosc Blony odwracalne Blona negatywowa Swiatlo dzienne Czynniki zmienne Posrednie oswietlenie fleszem Fotografia astronomiczna Zdjecia Temat kompozycji Komentarz Kompozycja spektaklu Projekcja przezroczy a film Mysl przewodnia pokazu przezroczy Rozne mozliwosci projekcji przezroczy Oprawianie przezroczy klasyfikacja Ekrany Magnetofony i synchronizatory Projekcja przenikania Ciemnia Ciemnia domowa Oswietlenie ciemni Utrwalanie Opracowania Fotografia naukowa Oswietlenie Podczerwien Daleka podczerwien Praktyka fotografii w ultrafiolecie Zastosowanie fotografii w ultrafiolecie Odciski palcow Fluorescencja Fotografia fluoroscencyjna Fluorografia Fotografia Makrofotografia Ultrafiolet filtrowany Fotomateria Fotogramy Kamera pomiarowa Stopien odbicia wewnetrznego Duze obiektywy Obiektywy szerokokatne sprzet Page 2 Page 3 Page 4 Page 5 Page 6 Page 7 Page 8 Page 9 Page 10 Page 11 Page 12 Page 13 Page 14 Page 15 Sprzet do fotografii - Page 2 Sprzet do fotografii - Page 3 Sprzet do fotografii - Page 4 Sprzet do fotografii - Page 5 Sprzet do fotografii - Page 6 Sprzet do fotografii - Page 7 Sprzet do fotografii - Page 8 Sprzet do fotografii - Page 9 Sprzet do fotografii - Page 10 Sprzet do fotografii - Page 11 Sprzet do fotografii - Page 12 Sprzet do fotografii - Page 13 Sprzet do fotografii - Page 14 Sprzet do fotografii - Page 15