Fotogramy

Podstawowym problemem fotogrametrii jest odtworzenie oryginalnych wiązek perspektywicznych na podstawie obrazów perspektywicznych zarejestrowanych na zdjęciach. Odtworzenie to wymaga użycia specjalnych aparatów fotograficznych zwanych kamerami pomiarowymi. Kamery pomiarowe są wyposażone w obiektywy doskonałej jakości, odpowiadającej dobrym obiektywom fotograficznym. Przede wszystkim są one pozbawione wad i mają dużą zdolność rozdzielczą. Najczęściej są to obiektywy szerokokątne o kącie widzenia do 90°, a często nawet 120°, pozbawione dystorsji. Wymagania te, choć w pewnym sensie sprzeczne, są zrozumiałe w przypadku fotogrametrii: duży kąt widzenia obiektywu pozwala sfotografować na jednym zdjęciu obiekt o dużych rozmiarach, natomiast niezbędne odwzorowanie bez wady dystorsji jest konieczne, ponieważ na podstawie fotogramu pragniemy odtworzyć wiązkę perspektywiczną przedmiotową. Ponieważ obiektywy ortoskopowe są bardzo ciężkie i drogie, w praktyce zadowalające okazuje się użycie obiektywów, w których dystorsja zmienia się symetrycznie w stosunku do osi optycznej. Zależność kątów a i a (kąty: padania i wyjścia promieniowania z obiektywu) powinna być w tym przypadku doskonale znana i można ją uwzględnić, odtwarzając wiązkę perspektywiczną przedmiotową.

Kamera pomiarowa

Kamera pomiarowa musi również pozwalać na bardzo dokładną znajomość odległości między obiektywem a materiałem światłoczułym. Ten ostatni musi z kolei leżeć idealnie płasko – z tego też powodu do robienia fotogrametrycznych zdjęć stosuje się nieraz zamiast błon płyty szklane. W praktyce w tyle kamery znajduje się ramka tłowa, dociskany jest do niej materiał światłoczuły. Ramka tłowa zaopatrzona jest w cztery znaczki tłowe, określające dwie proste przecinające się w środku kliszy. Oś optyczna obiektywu jest prostopadła do płaszczyzny kliszy (ramki tłowej) i przebija ją w punkcie głównym, który powinien znajdować się właśnie na przecięciu prostych łączących znaczki tłowe, czyli w środku kliszy. Naturalnie, takie ustawienie jest uzyskiwane przez precyzyjny montaż i nastawianie przyrządu, które pozwalają również wyznaczyć odległość obrazową kamery (odległość punktu głównego obiektu od płaszczyzny ramki tłowej). Najczęściej umiejscowienie jakiegoś obiektu w przestrzeni, które należy odtworzyć na podstawie zdjęcia, może być odniesione do pionu. Wynika stąd kolejny problem w fotogrametrii – usytuowanie każdej wiązki promieni perspektywicznych w wybranym układzie odniesienia. Konieczne okazuje się tu określenie co najmniej sześciu niezależnych parametrów dla każdej wiązki promieni.

Stopień odbicia wewnętrznego

Nie wszystkie promienie świetlne, padające na czołową powierzchnię obiektywu, dochodzą do błony i tym samym biorą udział w tworzeniu obrazu. Niektóre z nich odbijają się od powierzchni soczewek, inne zaś od wewnętrznej strony oprawy obiektywu lub we wnętrzu aparatu. Mogą one dotrzeć do błony po wielokrotnym odbiciu, ale powodują tylko powstanie plam świetlnych albo zadymienia. Plamy świetlne na negatywie czy przezroczu mogą co prawda przyjmować niemal dowolną postać i wielkość, ale najczęściej są koliste, półksiężycowate, owalne lub mają kształt otworu przysłony. Zadymienie powstaje w wyniku silnego rozproszenia plam świetlnych i przejawia się w postaci mniej lub bardziej równomiernego, częściowego lub całkowitego zaświetlenia negatywu czy przezrocza. W przypadku przezrocza barwnego powoduje to ogólne rozjaśnienie kolorów i osłabienie kontrastu, podobnie jak przy prześwietleniu. Powlekanie powierzchni obiektywów warstwami redukującymi odbicia wyeliminowało w dużym stopniu występowanie plam świetlnych i zadymień, pozytywną rolę spełnia tu też osłona przeciwsłoneczna obiektywu.

Duże obiektywy

Obiektywy o dużym otworze względnym przewyższają obiektywy normalne, jeśli chodzi o krótki czas naświetlania, często jednak pozostawiają coś niecoś do życzenia pod względem ostrości i zwykle mają też trochę mniejszy kąt obrazowy. Ponadto są większe, cięższe, droższe i częściej powodują powstawanie plam świetlnych i zadymienia. Obiektywy o naprawdę dużym otworze względnym od 1:0,95 do 1:1,8 produkuje się właściwie tylko do aparatów małoobrazkowych. Podczas gdy obiektywy normalne stanowią optymalny kompromis umożliwiający skupienie w jednym przyrządzie możliwie największej liczby pożądanych zalet, to konstrukcja omawianych obiektywów jest obliczona na osiągnięcie jednego celu: dużego otworu względnego. Aby to uzyskać, trzeba w pewnym stopniu zrezygnować z innych pożytecznych właściwości. Dlatego obiektywy o dużym otworze względnym są mniej przydatne do ogólnych zadań fotograficznych. Z drugiej strony, właśnie dwie charakterystyczne cechy tych obiektywów – niezrównanie duży otwór względny i krańcowo mała głębia ostrości przy pełnym otworze – czynią z nich cenne narzędzia w ręku twórcy-fotografika, jeśli warunki oświetleniowe są bardzo złe albo jeśli chciałby on ograniczyć ostrość do wąskiej strefy.

Obiektywy szerokokątne

Rozróżniamy dwa typy obiektywów szerokokątnych: tradycyjne – dające zdjęcia o perspektywie prostoliniowej, tzn. odwzorowujące linie proste motywu jako proste (nie biorąc naturalnie pod uwagę niewielkiego skrzywienia spowodowanego ewentualną dystorsją) i obiektywy typu „rybie oko”, tj. obiektywy ultraszerokokątne, obejmujące kąt 180° lub większy i rzutujące obrazy w perspektywie kulistej, czyli rysujące linie proste motywu jako krzywe. Moim zdaniem, obiektywy szerokokątne są trudniejsze w użyciu od wszystkich innych typów. O ile więc nie zachodzą szczególne okoliczności przemawiające przeciw temu, radziłbym nabyć taki obiektyw dopiero jako trzeci obiektyw wymienny do aparatu. Dwoma pierwszymi byłyby: teleobiektyw i obiektyw o dużym otworze względnym. Mimo to wśród fotoreporterów rozpowszechnił się dziś zwyczaj wykonywania większości reportażowych zdjęć ludzi obiektywem o umiarkowanie szerokim kącie zamiast normalnym. Powód jest taki, że obiektyw szerokokątny z tego samego punktu widzenia i przy tej samej przysłonie daje większą głębię ostrości niż normalny. Jednakże krótsza ogniskowa powoduje powstanie obrazu w mniejszej skali niż w przypadku obiektywu normalnego.

Dobry fotograf Fotografia slubna Profesjonalizm Fotografia jako hobby Niezapomniane wesele Rozjasnianie Czulosc ekstremalna Blony o najwyzszej czulosci Fotografowanie przy slabym oswietleniu Przy swietle ksiezyca i gwiazd Unikac symetrii Rownoleglosc linii pionowych Woda Krajobraz rowninny Oswietlenie w fotografii krajobrazowej Linie w obrazie Krajobraz Zainteresowanie tematem Obiekty lustrzane Teleobiektywy Telekonwertery Oslona przeciwsloneczna Swiatlomierz Komorka selenowa Filtry Filtry korekcyjne Zadania filtrow korekcyjnych Filtry konwersyjne Torba na sprzet fotograficzny Sposob konfekcjonowania i podloze Czulosc Typ wywolywacza Ostrosc odwzorowania Barwoczulosc Blony odwracalne Blona negatywowa Swiatlo dzienne Czynniki zmienne Posrednie oswietlenie fleszem Fotografia astronomiczna Zdjecia Temat kompozycji Komentarz Kompozycja spektaklu Projekcja przezroczy a film Mysl przewodnia pokazu przezroczy Rozne mozliwosci projekcji przezroczy Oprawianie przezroczy klasyfikacja Ekrany Magnetofony i synchronizatory Projekcja przenikania Ciemnia Ciemnia domowa Oswietlenie ciemni Utrwalanie Opracowania Fotografia naukowa Oswietlenie Podczerwien Daleka podczerwien Praktyka fotografii w ultrafiolecie Zastosowanie fotografii w ultrafiolecie Odciski palcow Fluorescencja Fotografia fluoroscencyjna Fluorografia Fotografia Makrofotografia Ultrafiolet filtrowany Fotomateria Fotogramy Kamera pomiarowa Stopien odbicia wewnetrznego Duze obiektywy Obiektywy szerokokatne sprzet Page 2 Page 3 Page 4 Page 5 Page 6 Page 7 Page 8 Page 9 Page 10 Page 11 Page 12 Page 13 Page 14 Page 15 Sprzet do fotografii - Page 2 Sprzet do fotografii - Page 3 Sprzet do fotografii - Page 4 Sprzet do fotografii - Page 5 Sprzet do fotografii - Page 6 Sprzet do fotografii - Page 7 Sprzet do fotografii - Page 8 Sprzet do fotografii - Page 9 Sprzet do fotografii - Page 10 Sprzet do fotografii - Page 11 Sprzet do fotografii - Page 12 Sprzet do fotografii - Page 13 Sprzet do fotografii - Page 14 Sprzet do fotografii - Page 15